|
Pagina 5 van 8
Intacte Beren
Kunekune beren worden relatief laat vruchtbaar in vergelijking met de meeste varkensrassen. Ze zullen wel proberen te paren op soms jonge leeftijd, maar ze beginnen niet eerder dan bij een 8-tal maanden ouderdom voortplantingsrijp te worden. Over ‘t algemeen zal een jonge beer niet eerder dan bij +/- 12 maanden leeftijd helemaal vruchtbaar zijn, alhoewel hij niet voor zijn tweede jaar compleet volwassen zal zijn.
 Zodra beren de leeftijd van 18 maanden naderen, beginnen ze de sterke mannelijke karakteristieken te ontwikkelen zoals een schild over de schouders. Dit is een natuurlijke dikke laag huid en vet met bindweefsel dat dient als beschermschild, om de kans op verwondingen te verkleinen in geval beren in een gevecht verwikkeld raken. Op de leeftijd van 18 maanden zijn hun slagtanden al zo lang geworden dat ze nu zichtbaar aanwezig zijn.
De bovenste slagtanden worden meestal niet zo lang, omwille van de onderste slagtanden die op- en buitenwaarts doorgroeien gedurende een zekere periode. Zodra de slagtanden bij een beer beginnen te groeien, beschikt hij over een efficiënt wapen om ermee te domineren over andere varkens. Een jonge beer kan wel eens overdonderd worden door zeugen als zij hun afkeer tonen t.o.v. zijn deknijgingen, totdat hij oud genoeg is en zijn slagtanden heeft ontwikkeld om voor zichzelf op te komen. Af en toe kan een beer wel eens een dondersteen worden hoor. Bijvoorbeeld als hij leert om in ’t midden van de voedselberg of in de geliefde modderpoel te gaan staan. Door dit te doen zullen de zeugen afstand houden. Ze hebben uit ervaring geleerd om op zo’n moment uit zijn buurt te blijven.
Als men een jongere beer wil gebruiken om grotere of oudere zeugen te dekken, is het aan te bevelen de zeugen bij de beer te brengen. De hoofd reden hiervan is dat zo ‘n zeug van nature uit dominant is. Maar breng je hen op een andere of nieuwe ruimte of weide, zullen zij niet geneigd zijn om de jongere beer meteen aan te vallen. Een beer kan ook “uitvallen” (interesse verliezen) als u hem in een nieuwe omgeving zet. Eerder dan aan dekken te denken, zal hij dan meer geïnteresseerd zijn in het verkennen van zijn nieuwe territorium. Oudere beren zullen soms behoorlijk groot en zwaar zijn in vergelijking met een jonge zeug. Vermijd daarom het gebruik van een te grote beer bij een kleine zeug met het doel verwondingen te voorkomen door zijn proportioneel overgewicht.
 |
Beren worden voornamelijk gestimuleerd door de geur van een zeug die berig is, waardoor ze wel eens eenkennig worden totdat de zeug niet meer berig is. Tijdens deze periode zou het kunnen dat de beer de zeug gaat isoleren en beschermen met het doel alle concurrentie op afstand te houden, of dat nou andere varkens, andere dieren of zelfs mensen zijn. Sommige beren kunnen agressief worden en zelfs aanvallen als iets of iemand te dichtbij komt als ze bij een zeug die berig is staan. Dit duurt meestal nooit langer dan de korte duur van de berigheid van de zeug, maar het is geen goed idee om een beer te houden die dit gedrag vertoont, omdat een persoon onverwacht gewond kan raken als deze zich niet realiseert dat zo’n beer zijn maatje beschermt.
Als beren in elkaars buurt vertoeven, zullen ze een uitdagend gedrag vertonen naar elkaar toe. Dit houdt bijvoorbeeld in dat ze gaan “aanzetten” (dit is een soort dans door stampen gekenmerkt), “mummelen”(dit is een soort klappertanden / met snelle bewegingen kauwen), en een dreigend gedrag vertonen (zijdelings hun kont in de strijd gooien en de haren op hun rug omhoog zetten om hun lichaamsprofiel imposanter te maken). Mochten de beren bij elkaar komen zouden ze elkaar zijdelings toetakelen met hun slagtanden, waarbij ze in de nek, op de schouders en op de borst gewond raken. Als twee beren elkaar al langer kennen, is het onwaarschijnlijk dat ze elkaar te lijf gaan, vermits beiden de onderlinge rangorde wel kennen en weten welke de dominante en welke de onderdanige is die afdruipt… Het grootste risico voor een groot gevecht bestaat er tussen twee volwassen beren die elkaar helemaal niet kennen of tussen twee beren die beiden even dominant zijn.
De meeste beren die in hun uppie op eigen territorium leven, zijn erg vreedzaam en raken zelden opgewonden. Vaak genoeg kan meer dan één Kune Kune beer lopen in een kudde met zeugen zonder echte problemen.
Het is bijzonder moeilijk om een gevecht tussen 2 beren te onderbreken. De gemakkelijkste manier is door een barrière tussen beide te plaatsen, zoals bvb. een planken schutting, maar dit kan moeilijk en gevaarlijk zijn en zou slechts mogen gedaan worden door een ervaren varkensdrijver,omdat een beer razendsnel zo een schutting in één ruk omhoog kan gooien. De veiligste wijze om tussen 2 vechtende beren in te breken, is te wachten totdat ze pauze nemen om op adem te komen en dan met veel kabaal, gebruik maken van een sterke stok en een planken schutting.
Libido is de term die gebruikt wordt om de seksuele gedrevenheid van een beest aan te geven. Kunekunes zijn relatief vreedzaam en de meeste beren hebben geen last van grote opgewondenheid in vergelijking met vele andere varkensrassen. Laat je toch maar niet misleiden, want ze krijgen het wel voor mekaar hoor.
Af en toe kan een Kunekune beer wel eens een groot libido bezitten, hetgeen onaangename situaties kan veroorzaken, omdat hij letterlijk de zeug “niet met rust laat”. Het kan zijn dat u hen fysiek van elkaar moet scheiden voor het welzijn van de zeug.
Sommige beren hebben neiging om meer enthousiasme dan gedrevenheid te vertonen, door bijvoorbeeld de kop of de zijkant van de zeug te bespringen i.p.v. haar op de correcte manier te nemen. Komt u daar maar niet tussen. Als u probeert te assisteren, zal hij eerder afkoelen en stilvallen. Een pragmatische benadering is dat hij het “alleen” juist moet doen om een toom te verwekken! En vertrouw maar niet op de veronderstelling dat een kleine beer geen grote zeug zou kunnen bevruchten. Er zijn voorbeelden genoeg van grote zeugen die onverwacht drachtig worden van kleine beren.
 Tijdens de koppeling zal de beer bovenop de zeug staan gedurende enige tijd totdat de ejaculatie van zijn zaad is gepenetreerd. Gedurende deze tijd zit de penis van de beer in de vagina van de zeug. De punt van de penis (die is gebouwd als de schroef van een kurkentrekker, om te passen in de spiraalvormige baarmoederhals van de zeug) houdt het sperma vast tot aan de baarmoederhoorns vooraleer het te lozen, om zo de kansen te vergroten dat het binnen met de eitjes samenkomt. Omdat de beer zal proberen enige tijd bovenop de zeug te blijven staan, kan de zeug daardoor wel eens instorten of bezwijken onder het gewicht van een te zware beer. Voor een zeug met een ongezonde rug of achterdeel zou een koppeling te pijnlijk kunnen zijn en daardoor weigeren om in positie te gaan staan. Zo is het ook voor een beer die last heeft van zijn achterdeel of een kreupele achterpoot heeft; die zal het ook moeilijk hebben om een dekking uit te voeren.
Onvruchtbaarheid kan optreden bij beren ten gevolge van een reeks redenen. Zijn testikels zitten aan de buitenkant van zijn lijf om ze op een temperatuur te houden die lager is dan zijn eigen lichaamstemperatuur. Iedere aanleiding die de temperatuur doet stijgen in zijn testikels is dus oorzaak van verminderde zaadproductie. Een ziekte waar zijn hele lijf onder lijdt, kan een beer tijdelijk onvruchtbaar maken; dit kan gaan van 6 tot meer weken. Overdreven heet weer kan ook de temperatuur in zijn ballen doen stijgen en tijdelijke “zomeronvruchtbaarheid” ten gevolge hebben. Een infectie in een teelbal of in de zaadzak (epididymis) kan leiden tot permanente onvruchtbaarheid. Ook verliezen beren aan vruchtbaarheid naarmate zij ouder worden. Boven de 8 à 10 jaar in leeftijd kunt u beter hun vruchtbaarheid niet meer vertrouwen.
Beren ter dekking aangeboden
|