|
|
|
Al onze leden, maar ook andere Kunekune bezitters, zijn welkom om ons hun leukste en/of interessantste verhalen over dit fantatische ras te sturen. Ook bijzondere ervaringen zijn welkom op papier. Graag ook met foto's erbij a.u.b.!
Stuur uw tekst + foto's naar
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
en korte tijd nadien zal ook uw verhaal hier worden gepubliceerd.
Het nieuwste verhaal staat telkens bovenaan. Het oudste verhaal onderaan.
Veel schrijf- en leesplezier hier.
______________________________________________________
wij bieden aan :
varkentjes ten bate van de Kunekune Vereniging
we hebben twee varkentjes te koop om de kassa van de kunekune vereniging enigszins wat te helpen spekken :
1.- is een mooi grote broodplank
en
2.- is een practisch groot krijtbord
allebei kosten € 9,95 per stuk en zijn zeer mooi afgewerkt + verzendkosten.
te bestellen via
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
mits opgave van aantal en type,
naam en straat + postcode en gemeente.
te betalen op rekening van de KKVN te Mussel : ABN Amro bankrekeningnummer 54.39.07.945 (Iban: NL02ABNA0543907945 & Bic: ABNANL2A)
*****
© Copyright website KuneKune Vereniging Nederland.
|
 Onze goeie vrienden Eddy & Sabien van Dijk uit Mussel, van de Famous Kunekunes, hadden al lang voor ogen om eens naar Engeland af te reizen met het doel daar een farm / fokker van het vriendelijke Nieuw-Zeelandse varkentjesras Kunkunes te bezoeken. Voorheen waren zij al bij de eersten op het Europese continent die biggen uit Engeland van dit zeer zeldzame ras hadden geïmporteerd uit de U.K. Voor mij was het snel beslist als ik hoorde dat ze deze keer zelf zouden rijden om daar een nieuwe big (intacte beer) op te halen en tevens een paar dagen daar te blijven vertoeven. Ik dus mee…
Het was zondag 15 febr. 2009 heel erg vroeg in de ochtenduurtjes dat Marco mij naar Mussel bracht om van daaruit richting Dunkerque (Fr.) te reizen, van waaruit we de car-ferry naar Dover namen met het oog op een aankomst in Kentchurch, Hereford op een redelijk uur in de avond. Het werd een hele gezellig reis met veel gelach en gegiechel onderweg. Eten en drinken zat aan boord. Heel gezellig.
Toen we om half tien diezelfde avond terplekke arriveerden na 14 uur reizen, waren we heel blij dat we er waren en onze welverdiende rust konden beginnen op dit immense erfgoed. We wisten niet goed wat we zagen. We waren toch wel wat verpletterd door wat we er aantroffen: bij schemerlicht, zo’n een groot landgoed met zo een geweldig grote en mooie boerderij in originele Engelse bouwstijl. Fascinerend ronduit. Wendy, de eigenaresse, heette ons van harte welkom op de typisch Engelse gastvrije manier met thee en biscuits.
De hele maandag stond in teken van de varkentjes. Direct na het ontbijt in de grote woonkeuken sprongen we in onze laarzen en trokken we ten velde. Wat we hier allemaal te zien en te horen kregen, tart de verbeelding. We zijn hier te gast bij één van de autoriteiten op gebied van het fokken van Kunekunes. Ze heeft zelf rond de 15 varkens, dekberen en fokzeugen bij elkaar opgeteld. Zij heeft hier ongeveer alle bloedlijnen in huis. Zeugen in de vijf bloedlijnen Trish, Awakino, Jenny, Kereopa en Rebecca Gina. Dekberen in de 3 bloedlijnen Tutaki, Andrew en Ru. Op die manier kan er gefokt worden op de breedst mogelijke basis zonder inteeltpercentage (of event. met een toelaatbaar minimumpercentage.)
We hebben van Wendy een hoop geleerd. Zij geeft op haar farm ook cursussen met betrekking tot het houden van varkens als huisdieren voor beginners. Ook houdt ze cursussen over de kunst van het fokken volgens de beste richtlijnen. Toekomstgericht kunnen we deze leerschool heel erg goed gebruiken, want we willen namelijk ook soortgelijk idee hier in Nederland vorm gaan geven.
Niet alleen hebben we onwijs veel en prachtige Kunekunes op het erfgoed van haar man en haarzelf gezien, maar bovendien ook een grote verzameling aan zeldzame diersoorten, waaronder arendsuilen, kerkuilen, chinchilla’s, meerdere paarden, bonte schapen, tamme vossen, papegaaien, konijnen, pinthaantjes, kippen, etc…
De dag nadien, woensdag 18 02 09, werd een datum om in onze geschiedenisboeken te noteren. Van deze dag zou heel veel afhangen. Onze verwachtingen waren hooggespannen. Dit was de dag dat de complete raad van bestuur van de BRITISH KUNEKUNE PIG SOCIETY naar Wendy’s residentie zou afreizen om met ons drieën kennis te maken en gesprek te voeren over de toekomst met het vaste land en met de Nederlandse Kunekune Vereniging, waar wij drie het bestuur van vormen. Één voor één sijpelden ze binnen rond het middaguur, David, Chris, Anne en Dean. Wendy was er natuurlijk al als gastvrouw. Allemaal uiterst leuke en gezellige enthousiastelingen met één grote passie : het Kunekune varkentje. Wendy vergastte ons op een lekkere lunch voorafgaande aan de meeting.
De meeting verliep heel relaxt en spontaan. Wederzijds werden er op joviale wijze vele vragen gesteld en beantwoord. Na een paar uurtjes waren ze er wel uit. We kregen als KuneKune Vereniging Nederland definitief de erkenning als One & Only continentale partner met een onafhankelijk functionerend stamboekbeheer voor de Benelux en Duitsland, gebaseerd op alle registraties in de UK van de voorbije 40 jaar. Eddy, Sabien en ik zijn hier vanzelfsprekend uitermate trots op. Het is voor onze Vereniging toch een bijzondere vorm van eerbetoon en erkenning, waar we echt prat op gaan. We zullen dan ook mogen beschikken over alle data die ze ons ter beschikking zullen stellen om alle Kunekune afstammelingen in de toekomst te kunnen identificeren en registreren op officiële manier. Reden genoeg om een heerlijk flesje op te kraken.
Woensdag in de zeer vroege morgen gingen we weer van start richting Dover met kleine piepoogjes, niet alleen met heel wat kennis, nieuwe ervaring en een officiële erkenning op zak, maar tevens met een levende big van 4 maanden. Boris heet de nieuwste aanwinst van Famous Kunekunes in Mussel en zal als intacte beer met een hele goeie stamboom dienen voor het verantwoord fokken van het soort in Nederland en omgeving. Overigens hadden we weeral een auto met ook veel snoepgoed, eten en drinken aan boord, hetgeen de terugreis helemaal niet zwaar maakte. Iedereen toch wel een beetje nerveus bij ’t inchecken in Dover- haven omwille van al het benodigde officiële en ingewikkelde papierwerk i.v.m. Boris. De voorangsten waren nergens nodig voor geweest. Bij de controles stonden de controleurs bijna een Indianendans te maken bij het zien van een Kunekune in een bench in een personenauto. Geïntrigeerd als ze waren, stelden ze alleen maar leuke en interessante vragen en haalden er hun nieuwsgierige collega’s voor weg van achter hun computers om te komen kijken…
En zo kwamen we in de late uurtjes weer goed en wel aan op ons thuisfront. Iedereen blij. Eind goed, al goed.
(William E.)
© Copyright website KuneKune Vereniging Nederland.
|
|
|
|
